RÜVEYHA

kim bu ters tarafından kalkıp

Seher yelinden önce

kuşluk çorbasını kaşıklayan,  

Varoluşun Görünmez Ustası’- mı,

- birkaç çivi düşürüp heyûlasından

ıssızlığın kuşlarını rüzgâra mıhlayan

gül açsa  da solsa da….

acıyı andıran bir letâfet

âdâb-ı uzlet  Var’dır

Hafız’ın kabrindeki Seher’de…

-bunu bilelim,- ve geçelim, …

-pekiyi  bu nasıl idam bu nasıl âhenk,

-‘yelekli Yahya’ yanıldı mı ne…

öldüm işte beni siz öldürdünüz…

zambaklar açtı göğsümde…

serviler güller lâleler değil…

mazlûm ve masûm  

tepeden tırnağa  derunî,

-ölü de değilim şimdi

          diri de….